-6- D"- heer KO^-EITOL ge loo tdat het goed is teger over de raad en de pers ooi: de houding te belichten, welke de P.v.d.A.-fractie heeft aangenomen ten aanzien van deze aangelegenheid, die zo be langrijk is oer bepaling van de wijze waarop de gemeente in do komende vier jr zal vv ore*, e n bestuurd# Hij heeft al msèr re ze ad dat xiij en zijn fractiegenoten, als vertegenwoordigers van een ^rote Nederlandse politieke partij,in deze raad feitelijk de enige zuivere politieke paruij representeren. Dat doen sprekers collega*s, niet- leden van ^ue P.v.d ,A. niet. Hu is het zo, dat degenen, die de P. v.o,#A. in de raadsvergaderingen in den lande vertegenwoordigen, in het algemeen mensen van de gewone stand zijn. Dat"is ook an het Partijbestuur bekend en om nu te zorgen, dat deze mensen hun baak goed vervullen en niet in politiek amateurisme vervallen, besu t er een bureau, uitgaande van de Wiardi-Beckman-stichting, dat hun de nodige voorlichting verschaft. Op deze wijze tracht men nen te Ier. u, het politieke spel te spelen op drie bases sociale gerechtigheid, democratie en naar eer en geweten. Spreker durft dit hier naar voren te brengen, want hij acht het zijn" taak, daar, waar het s el niet op die bases wordt gespeeld, zijn vinger op de wonde te leggen. Ieder van de in de Roosendaalse raad zetelende P.v. A-vertegenwoordigers draagt immers ook 1/25© van de ver antwoording, welke de gemeenteraad te dragen heeft. Volgens de door het bedoelde bureau in een publicatie verstrekte richtlijnen nu moet het zo gaan, dat na de verkiezingen ieder zich eerst beraadt en dat vervolgens de fractievertegenwoordigers bijeenkomen om de zaak me bezien. Tijdens een verkiezingsstrijd worden er vaak stukken gemaakt. Het is ook nodig, dat iedereen zich in de verkiezingen- eens kan uitleven. De in Roosendaal gevoerde verkiezingsstrijd nu heeft spreker c.s. niet in verrukking gebracht, ook al hebben zij aan geen enkele zin uit een pamflet enige aanstoot behoeven te nemen. Ze hebben de strijd en zeker de daarbij gebruikte wapens niet kunnen bewonderen. Dat er stukken gemaakt zijn en dat er krachten bezig waren, die geen politiek-disciplinaire opvoeding genoten hadden, weet spreker uit ervaring. Maar die golven ver dwijnen en dan komt de tijd, dat degenen, die het vertrouwen van de ^kiezers hebben verkregen, de weg moeten vinden naar de conferentie tafel. Ook daarvoor kende spreker c.s. de richtlijnen. Zij hoorden tot hun vreugde, dat zij daar ook verwacht werden. Het zijn nl. niet de kleine partijen,die zichzelf uitnodigen, maar het zijn de grote, die de kleine uitnodigen. De P.v.d.A.-fractie is dus naar de conferentie taf el genodigd en is daarheen gegaan. Het was precies conform de regels, dat daar de vijf aanvoerders samenkwamen. lot zijn voldoening kan spreker vaststellen, dat niet hij en zijn frac tiegenoten die regels hebben gevolgd, maar de aanvoerder van de grootste groep. Er wordt in de bedoelde richtlijnen gezegd, dat de keuze van de wethouders een vertrouwenskwestie is. Het gaat er immers om, diegenen aan te wijzen, die de eerstkomende vier jaar zullen beslissen over het wel en wee van 40.000 Roosendalers. Daarom is spreker zich ervan bewust, welk een enorm-verantwoordelijke taak de raad dadelijk gaat verrichten. Hem is niet zo maar een spelletje schaak, maar een hoogst ernstige zaak. Spreker c.s. hebben zich af gevraagdwie er wethouders moeten worden. De regel is, dat het colle ge van burgemeester en wethouders een afspiegeling moet te zien geven van de politieke gezindheden in de raad. Zelfs die van de burgemeester mag daarbij een rol spelen. Maar bovendien geldt het principe, dat de bosten gekozen moeten worden. Die gang naar de conferentietafel -w. s- was voo,r de P.v.d.A.—leden niem zwaar, maar dat er waren, voor wie die gang wel zwaar w s, kan hij onderschrijven. Allen gingen echter, omdat de kiezers hun lie verantwoordelijkheid op de schouders hadden gelegd. Spr ker heext toén d indruk gekregen, dat bii geen enkele groep vaststond, hoe men het Wilde. Er werden tijdens die eerste bijeenkomst geen besluit n genomen» Er werd alleen gepraat en er werden meningen uitj ewisseld» Men zocht naar een compromis» In het poliuieke vlak moet men ontvankelijk zijn voor het compromis. Van lijst w£ s h c ver oek gekomen, of zij twee verte ge nfoo or d ige r naar de bespreking mocht afvaardigen. De aanwezigen hebben dat geaqcep* teereg zij wilden een volkomen open gesprek. De P.v.d.A.-fractie of t geen recht om mee te spelen in het dagelijks bestuur maar zij lm 100j \r,v - - keuze mede verrichten. Uit lijst drie is toen deze for mulering naar voren gekomen twee wethouders of geen. Dat is ga n p; confereren, dat is eisen stellen. Dit hield voor spreker c.s. al in, L\ dat de gon ra als van de grot;? groenen het voor het zeggen wilden hebben. Het mag aan de v rtegenwoordigers van lijst 3 bekend zijn, datf; de P.v.d.A.-leden som ige dingen niet mooi gevonden hebben. Er leeft r in. leder land een V.V.p.-geest. Spreker c.s. hebben die praktijken gezien en niet bewonderd, üJoch waren allen het grover eens, dat de intellectuelen en de middenstanders er recht op hadden, een vinger in de pan van het dagelijks Matuur te hebben. Ze hebben ge zegd noem iemand, die voor ons aqc ptabel is. Er konden °-een namen be noemd worden. Er was maar een eis twee of geen. Toen is de deur k dichtgetrokken. Spreker c.s. hebben dat betreurd en dat doen zij nog. ir de komende vier jaren zal de gemeente, die zich in haar pu berteitsjaren bevindt-, zich tot een belangrijk WeS"t-Brabants centrum [k ontwikkelen. Koran er een hiaat, dan zal dat een litteken worden voor heel Roosendaal. Bovendien komt over een jaar de bürgèmeésterswisse- ling. Er breekt dus een belar ..rijk tijdperk aan. Het is al eer gebcurdcl dat hier een belangrijk man aan het hoofd stond, die plotseling werd p- weggeroepen om een hogere taak te vervullen.» G lukkig was er toen een gemeenteraad, die volkomen eensgezind was. Als dat niet zo was ge weest, zou Roosendaal er misschien anders uitgezien hebben» Het ging r zonder moeite, omdat er harmonie bestond. Met al die factoren voor ogen hebben spreker c.s. getracht, de lijst-3-vertegenwoordigers van hun starre -'twee of geenfJ af te brengen. Spreker is ervan over tuigd, dat er bij lijst 5 al mensen w.ren, die zelf overstag waren gegaan. Het was toe 9 tegen 16 Ze hebben echter volgehouden in hun starheid, zoals de heer de Jong al heeft gezegd. Spreker betreurt dit nog. Hij moet tot de slotsom komen, dat ze het spel zeer slecht gespeeld hebben. Dat zal de middenstand - een zó belangrijks Roos en- h' daaïse groep - parten gaan spelen. V De heer RAMPAART heeft met genoegen naar de woorden va: de heer Koppenol geluisterd. Verscheidene raaien heeft hij met hem aan da conferentietafel gezeten en hij weet', dat de heer Koppenol Uit sluitend wordt geleid door het belang van de gemeente.. Deze is dis ore -t om de achtergrond gebleven, omdat de P.v.d .A.-fractie in fh Roosendaal klei:: is, maar hij hield zijn collega's toch altijd voor, pu dat zij het belang van de gemeente in het oog moesten houden en hij wees oo": op de importantie va h de wethouders keuze in verband met het u in de komende bestuursperiode te voeren beleid» Indien hst overleg is afgebroken of mislukt-, heeft dat zeker niet aan de heer Ko^-enol \f gelegen. Iedere insider zal dat beamen Spreker duidt het de heer Koppenol niet euvel, dat hij een anders mening heeft dan de zijne en dat hij zijn eigen gedschtengang volgt. Er is gezegd, -dat-

Raadsnotulen

Roosendaal: Notulen gemeenteraad, 1916-1999 | 1958 | | pagina 100